اولین کشوری که چای را شناخت؟
اولین کشوری که چای را شناخت، چین است. پیدایش چای در جهان در حدود ۲۷۵۰ سال قبل از میلاد، در چین آغاز شد. طبق روایاتی که بیان شده است، امپراتوری به نام شن نونگ در سایه درخت چای وحشی نشسته بود و مقداری آب آشامیدنی میجوشاند که نسیمی چند برگ درخت را به داخل دیگ آب جوش انداخت و طعمی به آب داد که به نظر وی خوشمزه آمد. او بیشتر آزمایش کرد و متوجه شد که برگها دارای خواص دارویی و همچنین طعم دلپذیری هستند. بدین ترتیب او از مردم چین خواست تا این گیاه را در سراسر کشور کشت کنند. با گذشت زمان، او به پدر چای تبدیل شد.
در روزهای اولیه مصرف چای، برگها را میچیدند و در آب میجوشاندند تا دم کردهای نسبتاً تلخ به دست آید. از برگها در درجه اول به عنوان دارو و در مرحله دوم به عنوان یک نوشیدنی لذت بخش استفاده میشد. بیش از ۳۰۰۰ سال طول کشید تا چای به یک نوشیدنی محبوب در سراسر امپراتوری چین تبدیل شود.
آیا می دانستید که چای سیاه، چای سبز، چای سفید، چای زرد، چای اولانگ همه از یک گیاه تهیه می شوند؟ درست است، همه چای ها از Camellia sinensis تهیه می شوند، تفاوت بین آنها نحوه پردازش برگ ها است
چای در ایران
اولین کشوری که چای را شناخت، چین بود اما تجارت چای از این کشور به کشورهای دیگر باعث شد در تمام دنیا مردم از نوشیدن چای لذت ببرند. در اواخر قرن پانزدهم طی یک سفر طولانی از طریق جاده ابریشم از چین، سرزمین مادری چای، چای وارد ایران شد اما تا اواخر قرن نوزدهم ایرانیان قادر به کشت چای نبودند. حاج محمد میرزا کاشف السلطنه دیپلماتی بود که به هندوستان سفر کرد و با آب و هوای مناسب برای کاشت گیاه چای آشنا شد. او با وجود سیاستهای سختگیرانه انگلستان علیه سایر کشورها در زمینه کاشت و تجارت چای، نهال چای را به ایران قاچاق کرد.
دشتها و مزارع در دامنه تپههای لاهیجان واقع در استان گیلان مکان مناسبی برای کاشت چای در ایران بود. به محض اینکه این مزرعه در سراسر گیلان و حتی بیشتر به استان مازندران گسترش یافت، سرانجام چای جایگزین قهوه شد و در سرتاسر چایخانههای روستاییان مملو از مردمی شد که به نوشیدن چای علاقه داشتند. با گذشت زمان، در ایران تقاضا برای چای به حدی افزایش یافت که تولید داخلی توان پاسخگویی به آن را ندارد و چای از هند، خاورمیانه و آفریقا وارد ایران میشود.
